Terugblik 2025 – Hank Prinsen communicatie en organisatie

Laten we om te beginnen even benoemen dat we in 2024 en 2025 heel veel gedoe hebben gehad met Aafke’s website waarop we doorgaans onze blogs plaatsten. De database bleek zwaar vervuild met allemaal spamberichten uit de gok-branche. Niet honderden, maar duizenden. Wij kunnen wel wat overweg met normaal WordPress beheer maar werken in databases is weer wat nieuws. Onze eerste prioriteit was het redden van content. Het zou doodzonde zijn om al die jaaroverzichten en reisverslagen te verliezen. Daarna is het met veel moeite gelukt om de vele duizenden spam berichten uit de database te verwijderen. We pasten alle wachtwoorden aan. De site stond er weer mooi bij, en een paar weken later was opnieuw alles vervuild. Hierop hebben we besloten om het abonnement van Aafke om te zetten naar een mail only account. We hebben de content verplaatst naar deze site. Daarbij zijn we er nog niet aan toe gekomen om de blogs opnieuw van illustraties te voorzien. Overigens was ook de database op deze site volgespamd. Omdat dit een redelijk kleine site is, hebben we hier de complete database verwijderd en een nieuwe aangemaakt. Ook het domein van Anke bleek aangevallen. Ook zij is als eerste content gaan redden en gaat over op mail only. Wetend dat onze laptops zijn voorzien van goede bescherming, wij onze WordPress omgeving altijd up to date houden, geen gekke plugins gebruiken en dat onze sites en die van Anke vanaf verschillende laptops beheerd worden, hebben we HostingDiscounter (inmiddels Zonnet) wel gevraagd om ook kritisch naar de beveiliging van de eigen database servers te kijken. Maar dit dus even als eerste toelichting op het feit dat de blogs nu op deze site verschijnen en ze niet allemaal voorzien zijn van mooie illustraties.

2025

Het jaar 2025 begon frisjes. In de fotogallerij op de mobiel zien we bevroren ochtendwandelingen. Op Aafke haar verjaardag waren we bij een muziekfeest in De Meenthe. Een paar dagen later bezochten we er met het hele gezin, waaronder wij ook de aanhang rekenen, de voorstelling van Meester Mark. Weer een paar dagen later aten we gezellig met ma bij het Achterhuus waar ze een leuk voordeelarrangementje hadden.

Onze jaarljkse wintersport viel dit jaar begin januari. Omdat Hank na Gran Canaria eind 2024 lang last had van een luchtweginfectie, had hij er aardig tegenop gezien. Hij zat eigenlijk wat te laag in zijn energie voor mooie lange ski-dagen. Door het goede weer en de goede pistes viel het uiteindelijk allemaal mee. Het was ook leuk dat Mark en Ella een paar dagen langs kwamen. Zij reden daarna door om nog een paar dagen in Italië te skiën en te fietsen.

Standaard doen wij na de wintersport bij de eerste tekenen van een nieuwe lente de boot weer in het water. We hebben ‘m dit jaar weer goed gebruikt. Rondjes via de Belter, Beulaker en Dwarsgracht blijven mooi. Toch varen we ook vaak gewoon naar een rustig plekje op het Zuideindiger Wiede waar we gewoon lekker in de zon gaan liggen relaxen. We maken foto’s van vogels en soms een leuke fotoshoot waarvan we de resultaten lekker voor onszelf houden.

We herinneren ons van deze zomer de Canadese kano met het Italisaanse gezin met tienerdochters. We riepen nog dat we in een ‘dead end” lagen maar onkunde en wind brachten hen praktisch bij ons langszij. Het duurde even voor het hen lukte om weer weg te komen. We hopen maar dat ze van het uitzicht hebben genoten. Wij kregen deze zomer in ieder geval een mooie egale basislaag voor Gran Canaria in het najaar. In oktober hebben we de boot weer op de trailer gezet en goed schoongemaakt. De motor kreeg bij Boatland een uitgebreide servicebeurt. Op dit moment staat onze heerlijke boot bij Petra in de winterstalling; helemaal klaar voor een nieuwe zomer.

Hank heeft dit jaar ook nog wat rondvaarten in Giethoorn gedaan. Soms wordt hij gebeld als er een schipper nodig is. Net redelijk hersteld van schouderklachten, opgelopen door in november een week lang in het nieuwe huis van Mark en Ella in Hattem boven het hoofd te werken, stuurde hij de boot van een ander bedrijf twee uur lang door de natuurroute. Deze boot stuurde echt vreselijk zwaar en in de natuur moet je veel trek en stroming langs de boot corrigeren. Onderweg voelde hij de kramp al in de schouders trekken. Pas na de nodige behandelingen van een massagetherapeut en veel rust, verbeterde dit. Pas aan het eind van de zomer heeft Hank weer geschipperd. Overigens wil hij ook niet op die heel drukke dagen varen, als de Dorpsgracht van Giethoorn totaal vast ligt. Daar is geen lol aan en hij wil geen onderdeel zijn van een probleem dat Giethoorn heeft.

In februari kregen we post van ING. Onze spaarhypotheek was afbetaald. Het huis in nu op 50 euro na, helemaal van ons. Het restant bedrag van de krediethypotheek die we voor de bouw van de kamer op de garage nodig hadden, laten we bewust open staan. Zo kunnen we in bijzondere noodzaak per direkt over een vrij groot bedrag beschikken. Voor die 11 cent rente per maand is dat wel een fijne achtervang.

Aan het begin van de zomer besloten we dat het tijd werd om afscheid te nemen van onze VW Golf GTE met kenteken JJ-981-X. Hiermee hebben we destijds de overstap van diesel naar plugin hybride gemaakt omdat we nog te weinig kilometers reden. Auto’s kosten nu eenmaal geld en dat doet altijd een beetje pijn maar we wilden toch graag verjongen in jaartal en kilometers. Toen we vrienden in het zuiden bezochten, hebben we op de heenweg al een mooie GTE in Venray bekeken. We bezochten toen onderweg trouwens ook de tuinderij van neefje Ivo en Loet in het Limburgse land. Op de terugweg uit Sittard reden we langs de VW garage in Genderen. We meenden een Golf GTE te gaan bekijken, maar het bleek een Golf e-hybrid. We wisten niet eens dat dit ook een optie was. Eindelijk is het dezelfde soort auto maar dan minder op pure sportiviteit gericht en meer op luxe en comfort. Het was even schakelen maar we werden het eens en konden een week of twee later T-280-ZH ophalen. Op de terugweg reed eerst Aafke. Ze schrok van de massage in haar rug die begon toen ze de stoel wilde verstellen. De auto staat in onderstaande instagram post op een vierde of vijfde fotootje.

Deze auto laadt op 3500 Watt. We hebben daarom een vast laadstation op onze buitenmuur geplaatst. Op een gegeven moment meende ik dat de auto al vol moest zijn, maar stond die nog steeds te laden: op 1500 Watt. De volgende dag hebben we dat nog maar eens getest en zijn we naar de VW garage in Meppel gereden om er eens naar te laten kijken. Daar constateerden ze een defecte boordlader. Gelukkig hebben we een jaar volledige garantie. We konden veel eerder terecht bij de verkoper dus reden we op een vrijdag naar Genderen. Hier leek er niks aan de hand te zijn, maar ze zouden maandag verder kijken. We hebben de hele terugweg in de leenauto ons hoofd gebroken over de onlogica van het gebeuren. Eenmaal thuis liep Hank nog even alle settings van de app na die bij het laadstation hoort. Toen bleek er een schuifje niet op 16 maar op ongeveer 7 ampère te staan. We hebben meteen naar Genderen gebeld dat ze vooral geen energie meer in onze Golf moesten steken. De volgende dag hebben we de auto’s omgeruild. Gelukkig konden we er allemaal om lachen. Weer wat geleerd. We hebben meteen maar een gezellig bezoekje aan Den Bosch gebracht.

Met deze auto reden we in de zomer naar Luxemburg, waar we een plek op camping Kautenbach hadden gereserveerd. We hadden de tent en Yerke mee en onze e-bikes achterop. Het was die week erg warm en we waren dan ook blij met ons gekozen plekje naast de beek. We hebben veel gefietst en zijn ook een dag bij de tent gebleven omdat het echt veel te warm was voor activiteit. Daarnaast hebben we met de auto wat leuke plekken bezocht waar we gewandeld hebben, zoals bij Müllertal. Omdat er regen werd voorspeld, hebben we ons kampement twee dagen eerder opgebroken dan gepland zodat we alles weer droog in de auto kregen. Toen terug in Nederland het weer verbeterde, hebben we nog een paar dagen gekampeerd op Flevo-Natuur.

Begin november zijn we weer op vakantie gegaan naar Gran Canaria. Deze keer hebben we geen aparte blog over die vakantie gemaakt. We hebben eigenlijk alleen maar elke dag lekker op het naaktstrand gelegen en ’s avonds gezellig drankjes gedaan in leuke bars en clubs. Ons eerste jaar hadden we er een huurauto waarmee we al veel van het eiland hebben gezien. Het tweede jaar hebben we samen met vrienden een dagje een auto gehuurd om de bergen in te gaan. Dat kost weinig minder dan een week autohuur. De drempel voelde te hoog om nu voor ons tweetjes een dag auto te huren. Inmiddels hebben we alweer geboekt voor eind 2026. Dan overwegen we weer gewoon een week auto te huren. Dan pak je hem ook makkelijker om even een half dagje ergens anders heen te gaan. Aan de andere kant was het ook wel lekker relaxed nu. We hoefden niks! Natuurlijk maakten we ook weer mooie foto’s in de duinen en de zee. Die houden we mooi privé, We zouden trouwens nog wel een dagje mountainbiken maar Hank kreeg al snel weer last van zijn astma dus wilden we niks forceren. We moeten toch iets bedenken om handiger om te gaan met alle temperatuurswisselingen.

Verder sliepen we een nacht in een pipowagen bij Moerdijk voor een dagje Rotterdam met een bezoekje aan Oom Jan in Den Haag en neef Rob van Gerner in Leiden op de terugweg. We sliepen met spaarpunten van de Dier All Inn shop in en helicopter op de camping in Vollenhove. In het najaar bezochten we een openluchtspel in Ruinen en de musical Doe Maar in het AFAS theater in Leusden. We bezochten verder o.a. nog een Q Music foute 90’s Party in de Meenthe, de Oldtimerdag in Ruinerwold, de nodige sauna;s en met onze boot de Gondelvaart in Belt Schutsloot. Deze keer waren Mark, Anke, Kars en zijn ouders mee. De Gondelvaart in Giethoorn keken we voor het huis van Petra.

Wat vakanties betreft, hebben we mooie vooruitzichten. We hadden al lang in de agenda staan wanneer je bij Icelandair kon gaan boeken voor augustus 2026. Op de 12e is daar een volledige zonsverduistering. De tickets zijn binnen. De campervan is ook al geregeld. Nu maar hopen dat het die dag niet zo bewolkt is als zoveel jaar geleden toen we op een parkeerplaats bij Saarbrücken stonden. Verder is de wintersport uiteraard alweer geboekt voor februari 2026. Hoewel een mooie en fijne traditie, willen we ons gaan afvragen of we daadwerkelijk elk jaar willen gaan skiën of dat we deze in de toekomst soms over gaan slaan om eens wat makkelijker ergens anders heen te kunnen. Zo staat Noorwegen ook nog hoog op ons verlanglijstje. Ook hoog daarop staat Rome. Hank wil dolgraag het marmeneren beeld van Bernini met Pluto en Proserpina zien. Als je blijft afwachten, gebeurt dat zeker niet, dus ging Aafke op zoek naar goede deals. Nog voor de wintersport hebben we drie volle dagen in Rome.

Met heit en mem gaat het heel aardig, We komen regelmatig in Franeker. In mei namen we de e-bikes en het hondenkarretje mee voor een tochtje langs de Waddenkust. Wij waren al wat langer bezorgd om het geheugen van mem dat op bepaalde momenten wat minder lijkt te worden. Gelukkig ervaren zij dat zelf inmiddels ook en hebben ze hulp gevonden in het zorgnetwerk. Een consulente ouderenzorg bezoekt hen nu regelmatig, houdt de vinger aan de pols en vormt de schakel naar andere zorgaanbieders. Ook de kinderen kunnen voor vragen bij haar terecht. Heit is nog steeds een medisch wonder. De ziekte van Kahler is bijna niet meer te detecteren en hij is met veel medicatie gestopt of heeft deze afgebouwd. Wel voelt ook hij duidelijk de effecten van alle chemo’s, medicijnen en ouderdomsongemakken. Maar we zijn blij dat ze het nog steeds samen met een hoge mate van zelfstandigheid redden.

Met ma gaat het prima al wordt ook zij een dagje ouder. Door veel te fietsen en te wandelen probeert zij soepel en fit te blijven. Op haar nieuwe TREK-ebike staan alweer duizenden kilometers. Daar komen wij niet aan. Regelmatig hebben we wat eten over en brengen we haar een prakkie. Of ze komt ‘m halen. We namen ma mee naar Enschede om haar vriendin te bezoeken en op de trouwdag van pa en ma naar een kerstkoor in de Meenthe.

Mark en Ella hebben hun plekje gevonden in Hattem. Doordat Ella blogt over fietsen, krijgen ze vaak de kans om aan mooie evenementen mee te doen. Deze zomer appte Mark dat hij “was aangekomen”. Wij appten terug: “Waar?”. Hij bleek in Oostenrijk, vlakbij de Hongaarse grens, een Gran Fondo op de racefiets te rijden. Hij won er de pelotonsprint achter een paar vluchters en werd zo zesde. Daarmee plaatste hij zich voor het WK in Australië. Deze koers gaat hij niet rijden omdat het te ver weg is, te kostbaar wordt en het parcours hem niet ligt. Later plaatste Mark zich in de buurt van Aken voor het WK Gravel. Dat was in de omgeving van Beek – Maastricht. Aafke en ik zijn hier met hem heen gereden en hebben hem aangemoedigd. Een lekke band hielp niet echt maar een finish in de middenmoot is nog steeds netjes.

Anke heeft rond de herfstvakantie een deel van haar inboedel verhuist van haar flatje in Drachten naar het huis van Kars in Berghuizen. Er zijn ook wat meubels verkocht en eerdaags zegt ze haar huur op. Ze heeft in het begin van ’25 een boel gedoe gehad met verzekering en schoonmaak na de brand in het appartement onder haar, vlak voor kerst ’24. Inmiddels is ze de stress van die periode kwijt en zijn zij er Kars toe aan samenwonen. Het valt ons reuze mee dat een dochter die we overal op de wereld terecht hadden zien komen, uiteindelijk net achter Meppel landt. Kars heeft een mooie jonge camper gekocht voor de verhuur dus wie nog wat zoekt…..

Aafke heeft het erg naar haar zin in haar functie als Arbeidsdeskundige in Leeuwarden, Friesland voelt voor haar een beetje als thuis komen. Hank heeft in 2025 bij een gerenommeerde HB coach een kerntalentenanalyse gedaan. Deze bevestigt vooral wat al bekend was. Het blijkt lastig om daarna handen en voeten aan de uitkomsten te geven. Er is hiervoor een coachingtraject aangeboden maar zowel het vertrouwen in de effectiviteit daarvan en de kosten weerhouden hem. Hank hangt tussen ambitie en berusting en probeert zingeving te vinden in de rol van huisman en een eigen privéproject waarover we helaas niks kunnen vertellen. Wij proberen nog steeds samen van elke dag iets moois te maken. Op 19 april waren we 34 jaar getrrouwd. Op naar de 35 in 2026. Hoewel: wij hebben niet zoveel met data, jubilea en feestdagen.

Het hoeft voor ons niet van de kalender af te hangen om onze liefde te vieren. Dat proberen we elke dag een beetje en soms een beetje meer; op onze eigen manier. En al zeker een jaar of 15 met Hank die Aafke in principe elke zondag ontbijt op bed brengt.

En zo hobbelden we langzaam naar het einde van 2025. We liepen een 14 kilometer lange kerstwandeling in Ruinen en zowaar hadden we op derde kerstdag nog een ochtend natuurijs op de ijsbaan in Wanneperveen. Hank vindt rijden op ijsbanen geen schaatsen en voelde de knie nog van 14 km. kerstwandeling op bevroren grond. Hij maakte foto’s en vloog de drone. Aafke dee 11 km.

We wensen iedereen het allerbeste. Maak er een mooi 2026 van! Volgens jarenlange traditie maken we elk jaar onze eigen kerstkaart met wat fotootjes die een beetje het afgelopen jaar weergeven. In print gaat die alleen naar de oudere generatie, broers en zussen. Hierbij voor ieder ander de digitale versie. Klik op de afbeelding voor een vergroting.

terug naar blog overzicht