IJsland augustus 2026 – Hank Prinsen communicatie en organisatie

Use some translate option from Dutch in your browser.

Deze pagina niet in vereenvoudige weergave tonen.
Instagram links kunnen meerdere foto’s bevatten.
Deze reis op Polarsteps door Aafke.
Volledig fotoalbum op Facebook. (friends only)

Dit is onze derde blog over een vakantie in IJsland. In november 2019 gingen we om het noorderlicht. In juli 2021 wilden we de puffins en meer van dit mooie land zien. Het was de zonsverduistering van 12 augustus ’26 die ons deed besluiten opnieuw naar IJsland te gaan. We hadden al lang geleden Icelandair gevraagd wanneer we konden boeken en herinneringen in de agenda gezet om te kijken of dat al kon. Zodra dit mogelijk was, boekten we onze vluchten en een campervan bij Go Campers.

We hadden alle tijd om ons voor te bereiden.

Zondag 2 augustus
Wanneperveen – Stokkseyri

’s Ochtends is Anke mooi op tijd bij ons om Yerke op te halen en ons weg te brengen naar NS station Meppel. We hebben twee grote duffels mee, een rolkoffertje cabin bagage, de fototas en Aafke had een personal bag. Op Schiphol weet de automaat voor de ruimbagage geen raad met de grote duffel van Decatlon en de XL duffel van North Face. We kunnen die afgeven bij de Icelandair balie maar die is nog zeker drie kwartier gesloten. Dan geeft iemand ons de tip om de duffels af te geven bij de “odd size” bagage, en kunnen we snel door de security.

In de winkels bij de gate vindt Hank nog een mooie Serengeti zonnebril voor een redelijke prijs. Hij kan het niet laten en heeft deze de hele vakantie op zijn hoofd gehad. We hebben een goede vlucht. IJsland is een kleine 3 uur vliegen. Vlak voor de landing zien we het appartement waar onze vriend Kalli woont. Hank maakt er een foto van. Hij is even later blij dat hij onze grote duffels op de bagageband ziet. Hank had vanuit het toestel wel bagage in zien laden en weer uit laden maar ook stukjes gemist. Beide keren had hij onze duffels niet gezien. Gelukkig heeft de odd size bagage Keflavik ook gehaald.

De shuttle van Go Campers is er vlot. We krijgen een mooie jonge Renault campervan diesel mee ipv een oude Dacia Dokker die we gereserveerd meenden te hebben. Als terugkerende klant mogen we gratis extra’s uitzoeken. We krijgen een watertankje mee, twee extra gaspatronen, een koelbox en een tas met twee dekbedden, kussens en beddengoed. We hadden ons laken, de kussenslopen, eigen campingtafeltje en -stoelen dus ook thuis kunnen laten maar hebben van die laatste veel plezier gehad.

We doen eerst boodschappen in de Bonus. Dat is IJslands voordeligste supermarkt. Bij de uitgang van elke Bonus winkel die we onderweg bezoeken, staat een stapel Nederlandse potgrond. Hierna rijden we de Zuidkust af tot Stokkseyri. We hebben daar wel eerder gestaan. Bij de nieuwe lava voor Grindavik stoppen we even en maakt de drone de eerste vliegminuten in IJsland.

Op de camping in Stokkseyri maakt Hank mooie foto’s van paardjes en sterns. Daarna heeft hij problemen met de wifi van de Canon maar gelukkig werkt een usb kabeltje ook. Ook de drone wil niet verbinden. Later bedenkt hij dat hij Kasperski op Schiphol de verbinding met de wifi had laten beveiligen. De VPN staat nog aan. Als hij dit uitschakelt, communiceren de camera en de drone weer gewoon met de mobiel. We eten deze avond Adventure Food en richten de auto beter in. Adventurefood zijn gevriesdroogde maaltijden die prima smaken als je er heet water bij gooit. Het is een manier om flink geld te besparen, lekker makkelijk “koken” op de camping en als je uit de zak eet, scheelt het nog afwas ook.

We hebben ook dit jaar weer een Campingcard aangeschaft. Deze keer is die elektronisch, in de Wallet van de mobiel. Voor 179 euro kun je gratis overnachten op aangesloten campings, wat er wel steeds minder lijken te worden. In tegenstelling tot destijds moet je nu toeristenbelasting bij betalen: ISK 400 per keer (een kleine 3 euro).

Bij het afrekenen meldt de beheerdster van de camping dat er deze nacht mogelijk al noorderlicht te zien is. We zetten de notificaties van de Aurora app weer aan en passen het niet-storen schema van de mobiel aan. Het blijkt echter deze nacht en alle volgende veel te helder om het noorderlicht te zien.

Hank wordt op de camping al in het IJslands aangesproken door een man in een lopapeysa. Misschien is dat zijn Viking DNA en omdat hij een mooie door Anke gebreide lopapeysa aan heeft?

Maandag 3 augustus
Stockseyri – Höfn

We zijn deze ochtend redelijk op tijd wakker. In Nederland is het al twee uur later en de biologische klok zit er redelijk vast in. Als eerste zet Hank thee met de waterkoker in de campingkantine en legt hij daar meteen de powerbank en accu’s van de camera aan de lading. Het meenemen van een vier-stekkerdoos aan een snoertje met eurostekker blijkt een goede zet want stopcontacten zijn op campings vaak schaars en druk bezet. Na ontbijt (Skyr uiteraard) gaan we rijden; eerst maar eens via mooie landelijke weggetjes, deels gravel.

Bij de waterval Urridafoss stoppen we even. Hier maakten we voor het eerst kennis met het betaald parkeren via een app als Parka. IJsland is sinds onze vorige bezoeken een stuk commerciëler en toeristischer geworden. Je kenteken is al gescand bij het oprijden van de P dus je ontkomt niet aan betalen als je geen boete wilt. Soms gaat die betalingsverplichting pas na een aantal minuten in. Naar die informatie moet je even zoeken.

Bij de Seljalandfoss keren we alleen de auto voor een foto. Daar zijn we al vaker geweest, net als bij Skogafoss. Dit kan allemaal mooi binnen de paar minuten vrij parkeren op die plekken. Langs de rondweg tussen beide populaire watervallen vereert Aafke het bh hek met een bezoekje. Ze heeft daar speciaal een oude bh voor mee genomen. De bewijsfoto beschouwen we als privé, al is dit natuurlijk onze eigen site waar de idiote preutse Meta community richtlijnen niet gelden.

Over het bh hek doen verschillende verhalen de rondte. Een zegt dat het om bewustwording voor borstkanker gaat. Een ander zegt dat een vrouw met een bh over het hek aan haar minnaar liet weten dat haar man niet thuis was. Wij geloven het meest in de uit de hand gelopen grap.

Daarna maken we vlakbij Skogafoss een korte hike naar Kvernufoss. In 2021 waren we daar met z’n tweetjes. Nu zijn er enkele tientallen mensen. In de verte zien we Vestmannaeyjar (Vestmaneiland) liggen. We waren van plan hier Dilja en Ingy te bezoeken maar het is er nu heel druk vanwege een festival. Een plek op de veerboot is niet zeker en zij hebben hun huis vol met kinderen en vrienden.

We rijden vervolgens iets terug voor een korte hike naar een zwembad met mooi uitzicht: Seljalaulaug. Het water is er heerlijk warm, zelfs bijna heet bij het geothermische watervalletje over de rotsen. Aafke wil daarna graag nog een eind naar boven lopen voor een mooi uitzicht maar ineens speelt de linkerknie van Hank weer op. Hij is maar even even gaan zitten. Aafke liep zoveel verder omhoog dat hij haar kon blijven zien. Er is hier boven het zwembad verder niemand dus veiligheid staat voorop!

Bezienswaardigheden op weg naar Vik laten we links en rechts liggen. De mooie basalten waterval Svartifoss, Reynisfjara Black beach met z’n killerwaves, de mooie kloof Fjaðrárgljúfur….. we hebben het allemaal al eerder gezien. Bij de Icewear store in Vik kopen we borrelglaasjes voor ons slaapmutsje uit de fles Jim Beam Tennessee Honey die we uit Nederland mee hebben genomen. We eten er ook crepes bij de Instagram beroemdheid. Eigenlijk vinden we dat virale gedoe maar gekkigheid maar de rij is er niet te lang en we zijn ook wel toe aan wat eetbaars.

Ondertussen is het buiten 19⁰C geworden. Dat is bijna ongekend Voor IJsland. We stoppen even bij het pittoreske Hofskirkja. Bij Múlaglfjúfur Canyon loopt Aafke verder omhoog dan Hank want zijn knie wilde echt niet meer klimmen. Je moet voor een fatsoenlijk bezoek aan deze mooie kloof zeker twee uur uittrekken. Daarna zien we bij Jokulsarlon ijsbergen vanaf de gletsjer naar zee drijven en kijken we bij Diamond Beach waar brokken ijs vanuit zee weer aanspoelen.

Dan rijden we door naar Höfn. Hier tanken we de campervan ook even af. Het is inmiddels flink kouder geworden. Deze camping is niet aangesloten op de campingcard maar anders moeten we te ver terug of vooruit. We staan prachtig aan het water. Het heeft er wel iets van de Waddenzee met alle vogeltjes.

Het duurt in zo’n campervan altijd even voor dingen hun plek gevonden hebben. We zijn de tandenborstels en tandpasta kwijt. Gelukkig heeft Aafke nog een klein reissetje in haar tasje. Lastiger is dat Aafke nergens haar lingerie kan vinden. Die ligt toch niet in Wanneperveen? En dan laat je ook nog een bh achter op het bh-hek! Gelukkig is Hank wakker genoeg om de rits in de deksel van het rolkoffertje open te doen. Gelukkig!

Dinsdag 4 augustus
Höfn – Egilsstadir

Deze ochtend worden we wakker op ons prachtige plekje aan het water. Het is inmiddels flink kouder dan een dag eerder; 8 graden en bewolkt. We ontbijten met onze IJslandse truien aan op onze campingstoeltjes achter de auto. We eten wat musli met Skyr en een gekookt eitje bij een kopje hete thee. Hank improviseert een waslijntje. Volgende keer moeten we vooral ook ook een tentharing meenemen. Nu houdt een volle duffel de lijn strak vanaf de auto. We douchen gezellig met zijn tweetjes. Alles om energie en water te besparen. Een man die zijn tanden staat te poetsen, kijkt raar op als we samen uit de douchecabine stappen. Daarna haalt Aafke onze eigen koelelementen weer bij de receptie op. Die hebben daar vannacht in een privé vriezer gelegen. Dat is nog steeds een verbeterpunt voor IJslandse campings: Zet overal kleine vriezers neer zodat al die rondtrekkende kampeerders hun koelelementen kunnen invriezen of omruilen. Wij zetten elke nacht de koelbox buiten naast de auto.

Aafke loopt daarna een stukje langs zwart strand met vogels: sterns, meeuwen, scholeksters, strandlopers, etc. Ze waant zich bijna op Terschelling. Als we vertrekken, rijden we eerst langs de lokale supermarkt waar we twee tandenborstels en een tube tandpasta kopen. We koersen daarna naar het oosten en het noorden. We zien links bergen waarvan de toppen in nevel zijn gehuld. Rechts zien we zee en vlakten. Het is een leeg landschap met zo nu en dan een bruggetje van één auto breed. Wie er het eerst is, mag er als eerste over maar het is erg rustig op de weg.

Je mag hier op de ringroad maximaal 90 km per uur. IJslandse schaapjes en paardjes lopen los langs de weg. Schapen staan ook regelmatig op de weg. We zien zelfs een schapentunneltje. De weg gaat glooiend op en neer. We zien ineens heel veel wilde zwanen. Hank zet ze even mooi op de foto.

Zo komen we steeds verder naar het oosten en noorden. De kustlijn langs de fjorden kost veel extra rijd en kilometers. Op een gegeven moment leidt Google Maps – we hadden de kaart van IJsland thuis natuurlijk al gedownload voor offline gebruik – ons over een gravelweg door de bergen. Het is jammer dat het daar zo mistig is. We herinneren ons de mooie uitzichten van de vorige keer.

We rijden vervolgens door valleien met bomen. Die zie je in IJsland niet zoveel. We bezoeken in een oostelijk fjord de prachtige waterval Klifbrekkufossar. We zijn er met twee meiden uit Texel de enigen. Hank zet hen op de foto. Eén van hen schijnt fotografe te zijn en zet ons met de R6 achter de waterval op de foto. De drone vliegt ook nog even.

Daarna rijden we naar Borgarfjörður Eystri. Gelukkig zijn de puffins er nog. Hank is helemaal in z’n element met zijn Canon R6 Mark iii en de RF 200-800 telelens, al zijn de puffins zo dichtbij de de mobiel ook volstaat. De foto’s van de Canon zijn wel echt heel erg mooi.

Bij het weg leggen van deze camera achter de voorstoelen, dus op ons bed, duwt op een of andere manier het kussen de camera terug en krijgt Hank de body tegen zijn gezicht. Een klein beetje blauw oog zal de komende dagen wel weg trekken.

Als we vanaf de puffins terug rijden richting Egilsstadir hebben we mooie uitzichten en nemen we de toeristische route. In Egilsstadir ontmoeten we mensen die ons in een Facebookgroep al tips hadden gegeven over de Eastfjords. Lulli en Thorunn blijken ook in het echt erg aardig. Hij is net terug van zee en biedt ons aan vers gevangen vis mee te eten. Die smaakt erg goed. We praten die avond gezellig over van alles en nog wat en kunnen de campervan bij hun caravan laten staan voor de nacht. Natuurlijk schenken wij onszelf en haar een Jim Beam in. Hij drinkt niet.

Woensdag 5 augustus
Egilsstadir – Husavik

We ontbijten met onze kersverse vrienden in hun caravan tussen de bomen. Het weer lijkt weer prachtig. Als we rond 8 uur vertrekken, en zij naar haar werk, is het al 10 graden.

We starten de dag met tanken voor 5000 kronen (21,8 liter) bij Orkan. Hier hebben we met een druppel van Go Campers korting. We nemen daarna niet de gangbare route over Ringroad 1. Eerst gaan we via een gravelroad en soort IJslandse Mendelpass over, met hellingen tot 14%. Het zal hier in de winter niet te doen zijn. We hebben mooie uitzichten op de kustlijn en besneeuwde bergtoppen. We zijn de enigen op dit stuk stuk weg. Aafke is blij dat Hank rijdt en we geen tegenliggers treffen.

We gaan nu door het noorden weer wat westwaarts. We volgen niet de snellere ringroad maar kiezen mooiere routes. We hebben een wegenkaart vol stickertjes en notities en een laag op Google Maps die allerlei bezienswaardigheden toont. Onderaan deze blog vertellen we hoe je deze laag in Maps krijgt. We richten ons vooral op nieuwe wegen en nieuwe bezienswaardigheden. Ondertussen beseffen we steeds meer dat we minimaal een of twee dagen voor de zonsverduistering van 12 augustus op Snaefellsnes moeten zijn, vanwege de verwachte drukte en allerlei verkeersmaatregelen.

We hebben weer prachtige vergezichten als we met ca. 90 km per uur door mooie wijdse landschappen rijden. Ze zijn onrealistisch prachtig. Haast hebben we niet. We zijn bijna de enigen op de weg en zo glijden de kilometers heerlijk relaxed onder ons door. In de verte zien we bergen met restjes sneeuw. Het is hier niemandsland en we zien onleesbare wegwijsborden. De weg gaat over en langs prachtige kloven. In de verte zie je soms stofwolken door auto’s op de gravelroad weg 917. Uiteraard zien we de nodige watervallen, en ook mooie vakantie huisjes en veel vogeltjes op de weg waaronder wulpen en een soort sneeuwhoentjes.

Bij een waterval in een kloof naar zee laat Hank de drone even vliegen. Omrijden langs de Artic Henge vinden we echt te ver om voor dat ene plekje.

Wel stoppen we bij de machtige waterval Dettifoss (westkant) waar mooi de regenboog in de waterval verschijnt. Het is inmiddels een graad of 16. Aafke wordt vanwege de camera met grote lens herkend door mensen die ook bij de puffins waren. Na de wandeling waarbij we ook de verderop gelegen Selfoss zien, kopen we nog een hotdog. Dan rijden we door. Zo komen we via een mooi landschap uit in Husavik dat we uiteraard binnen rijden met het liedje uit de Fire Saga op de Sonos speaker. De autoradio in de campervan is waardeloos, dus spelen we vanaf de mobiel via ons Bluetooth speakertje.

Dan is het tijd voor echte ontspanning. Het is heerlijk water bij Husavik Geosea. Het hete water komt uit een put op zo’n kilometer afstand en wordt met zeewater bijgelengd tot een graad of 38. Heerlijk! Ze hebben er twee biertjes die alcoholvrij én IJslands zijn dus nemen we er van elk maar een. We delen die om het verschil te proeven. Na het zwemmen, wandelen we nog even kort door Husavik waar Hank in de Icewear store een puffin muts vindt die bij zijn Icewear puffin lopapeysa past. Aafke ziet na Vik opnieuw een mooie schaapjestrui die ze ook deze keer laat hangen.

We koken bij de campervan en slapen ook deze nacht weer prima.

Donderdag 6 augustus
Husavik – Siglufjördur

Deze ochtend staat de biologische klok van Hank nog steeds op Nederland. Op IJsland is het dan nog 2 uur vroeger. Hij legt zoals inmiddels gebruikelijk eerst maar eens de powerbank aan de lading en meteen de accu’s van de drone en zijn horloge. Met de powerbank komen we de nacht goed door. Als we rijden, hangt alles wat nodig is aan een usb kabeltje te laden. In het washok van camping Husavik zijn twee stopcontacten over. Eén is al bezet dus kan Hank mooi de tweede claimen. Dat doet hij met ons korte verlengsnoer met een stekkerdoos van 4 stopcontacten. Anderen maken ook gretig gebruik van de extra stopcontacten.

Daarna brengt hij Aafke maar eens thee op bed. We ontbijten daarna bij de campervan, ruimen ons spul weer wat op en zowaar vindt Aafke onder een matras de tandenborstels die we vanaf de tweede ochtend al kwijt zijn. Ze doet ook even een klein handwasje met ondergoed en sokken. Bij het verlaten van de camping hangt dat spul allemaal over de frames van onze campingstoelen op het bed. Kamperen maakt creatief!

Als eerste rijden we naar Hverir; een geothermisch gebied met pruttelende modderpoelen en een gore zwavelllucht. Waar rond Myvatn al voor gewaarschuwd was voor deze tijd van het jaar, blijkt waar te zijn. Je werd gek van de vliegjes of mugjes in je gezicht. Ze steken niet maar het kriebelt wel. Hank had een week voor vertrek nog twee muskietengaas gezichtsmaskers bij BOL besteld. Aafke verklaarde hem toen voor gek, maar nu zijn we er erg blij mee en anderen jaloers op ons. Hank heeft de drone ook nog even laten vliegen.
Toen we aankwamen, was het vrij rustig maar bij vertrek is het er al flink drukker. Parkeergeld is trouwens wel het nieuwe businessmodel van IJsland geworden. Geen voorzieningen of niks. Alleen maar cashen.

Hierna rijden we door naar een warmwatergrot vlakbij. Ook hier doen we weer het muggengaas om ons hoofd. We zien nu ook een paar anderen achter een hoofdhor maar de meeste mensen zijn flink met hun handen aan het wapperen.

Vervolgens gaat onze route richting Akureyri. Die voert ons langs de mooie waterval Gulfoss. Ondanks dat we hier al eerder waren, vinden we het de moeite van een stop waard. In de naastgelegen Icewear store koopt Aafke deze keer eindelijk de mooier lopapeysa met schaapjes die ze in Vik en Husavik had laten hangen. Ondertussen is er wat miezerige regen gekomen.

Voor Akureyri maken we een kleine omweg om niet door de toltunnel te hoeven. Het is nog mooier ook. We stoppen op een parkeerplaats bij een watervalletje en daar in de beek zien we ineens mensen liggen. Dit blijkt per toeval precies de plek die we hoopten te vinden. Natuurlijk gaan wij ook snel in onze zwemkleding. Even later schuift er een jong stel uit Wenen bij ons in de poel. Ze zijn op huwelijksreis. We kletsen gezellig met hen.

Bij de auto staan ze naast ons. We maken zelf hotdogs. Er zitten er best veel in het vacuumpak, dus Roman en Carolina delen gezellig mee. Zij hadden dan weer gedroogde uitjes, mosterd en ketchup bij zich. Gezellig, en we staan er elke keer weer versteld van hoe makkelijk wij altijd contact maken met andere mensen.

Wij rijden door naar Akureyri; de tweede stad van IJsland. Hier is het rode stoplicht een ❤️, alsof ze wisten dat wij kwamen. We tanken er de campervan even af bij Orkan en doen een paar boodschappen bij de Bonus. Aafke had al bedacht dat we met een boot naar het eilandje Hrisey kunnen. We moeten dan echter anderhalf uur op de volgende boot wachten en daarna zo’n 2,5 uur op een soort mini-Vlieland blijven. In de regen. Nou nee, dank u. Aafke mag gerust, dan gaat Hank wel even bijslapen in de campervan. We zijn toch maar door gereden en na drie tunnels van 3,5 , 7 en 5 km. kwamen we aan in een echt leuk vissersdorp Siglufjördur. De camping is een groot grasveld in het havengebied maar er is een toiletgebouwtje. We eten er Adventurefood nasi-cashew.

Als we gaan lopen, blijkt het lokale zwembad wegens renovatie gesloten. Jammer, want we kunnen op deze natte, winderige dag wel wat warmte gebruiken. Als we terug lopen, ontdekken we nog een veld dat bij de camping hoort. Hier bevinden zich alle voorzieningen. Terwijl Hank het regelt met de campingbeheerder, haalt Aafke onze campervan op.

Op de nieuw plek blijken ook een wasmachine en droger aanwezig. Het is een mooie gelegenheid om al ons verzamelde wasgoed eens in de machine te doen. Om de tijd te doden, bezoeken we een klein havencafeetje. Het blijkt gerund door een Chinese dame. Ze breit en verkoopt ook mutsen. Aafke krijgt het patroon van een muts met schaapjes mee. De twee biertjes van de lokale brouwerij kosten ons samen €27,00. Dan gaat de timer en is het tijd om terug naar de camping te lopen.

Omdat we thuis geen droger hebben, moeten we even goed bedenken wat wel in de droger kan en wat niet. De kleding waarbij we het niet aandurven, hangen we op een wasrekje in de verwarmde wasruimte. Daarna kruipen we in onze aaneengeritste slaapzakken. Twee dekbedden gaan er overheen. Als de droger klaar is, haalt Aafke dat wasgoed vast naar onze campervan.

Vrijdag 7 augustus
Siglufjördur- Hvammstangi

Als we opstaan, is ook de rest van ons wasgoed droog. Het is nog steeds nat en winderig. We besluiten ons tafeltje en de stoeltjes onder het afdak voor de afwas gootstenen neer te zetten; tussen de toiletten en de wasmachineruimte. Inmiddels komt de campingbeheerder er ook aan. We mogen wel in de informatieruimte naast zijn kantoortje ontbijten. Daar maken we graag gebruik van.

Rond 09.15 rijden we. Eerst door 800 meter tunnel. We zetten de verwarming, airco en ventilatie op maximaal om zoveel mogelijk vocht uit de auto te halen, en ontdekken dat de auto ook stoelverwarming heeft. Lekker!

Met een muts vegen we de voorruit van binnen droog. Met een mobielhouder die we niet gebruiken, hangen we de muts aan het portierraam van de bijrijdet te drogen voor een ventilatierooster. Handig zo, tot Aafke het raam open wil doen voor een foto.

We zetten de navigatie op het Battle of Iceland museum. Maar we stoppen eerst bij de Infinity Pool waar we besluiten te zwemmen. Het bad is 31⁰C en er is een pool met 38⁰C . Bij de entree leggen ze ons het op IJsland verplichte naakt douchen uit. Alsof we daar een probleem mee hebben. Naakt zwemmen hadden we ook prima gevonden

Bij het weer aankleden ontdekken we een speciaal klein centrifugetje voor de zwemkleding. Ideaal. In de auto blijken beide mobiels vocht in de usb-poort te hebben. Daarom loopt Aafke even terug naar binnen voor de föhn. Zo kan ze meteen ook eigen haar even droog föhnen en de mobiels willen ook weer laden.

We rijden vandaag veel over gravelwegen en langs de kust. We zien prachtige rotspartijen maar ook soort zwarte duinen met groen helmgras.

Bij het museum in Sauðárkrókur krijgen we de slag om IJsland uit 1328 uitgelegd. We wilden hier op aanraden van Anke in ’21 al heen maar toen kwam dit heel slecht uit in de planning. In een VR experience kunnen we het “echt” beleven. Hank had z’n vingers kunnen breken, want hij kwam hard met zijn hand tegen een metalen frame aan. Ze moeten hier eigenlijk schuim omheen doen. In het museum trekken we ook Viking kleding aan en maken foto’s met de Canon. Het licht is er slecht maar dat geeft ook wel weer sfeer aan de foto’s.

Dan gaan we naar een supermarkt / winkel waar ze werkelijk alles verkopen. Van tomaten tot laptops en beeldjes voor in de vensterbank en bh’s zeg maar. We lunchen brood met salade en kaas in de auto voor we verder rijden.

We dachten nu langs de kust omhoog te rijden maar vertrouwen iets te veel op onze intuïtie. Op een gegeven moment komen we erachter dat we op een doodlopende weg zitten. We rijden nog iets door tot Grettislauch; een heet waterbron waar je ook kunt zwemmen maar hebben daar nu even geen zin in.

We rijden terug en willen nog steeds de hele lus langs de kust doen maar de navigatie stuurt ons binnendoor, het hoge land over naar de andere kant. Things happen. We gaan er niet om terug rijden. We krijgen nog genoeg kustweg.

We zetten hierop de navigatie op Kolugljufur Canyon. Een gravelroad brengt ons bij een brug over een kloof met een mooie waterval. Het is hier in de soms lichte miezerige dat Hank even niet alert genoeg is bij het wisselen van objectieven. Er komen een paar kleine spettertjes op de sensor. De komende dagen moeten die op elke foto weg gepoetst worden.

Als we onze route vervolgen, kiezen we een andere route dan Maps voorstelt. Die is maar een tikkeltje langer en zo komen we langs een natuurlijke vesting; de rotspartij Borgarvirki die in het verleden ook als fort gediend heeft. Het waait hard en tot onze verbazing zien we anderen de auto niet met de neus in de wind parkeren. Zo ontstaat er op IJsland veel schade aan huurauto’s.

Tenslotte bereiken we Hvitserkur. Het is een korte wandeling naar de bijzondere rotsformatie in zee die uit uitziet als draak of neushoorn. De vorige keer zagen we hier een bultrug in zee. We letten goed op, maar helaas.

Als we de weg langs de kust vervolgen, blijkt dat het nog 2 ½ uur rijden is naar de volgende campingcard camping. We zijn moe en dat is ons te ver. Hank meent zich een mooie camping in een volgend plaatsje te herinneren en dat blijkt juist. We overnachten op de camping in Hvammstangi waar we 5 jaar geleden ook al stonden. Er is een mooie binnenruimte waar we eten en ons reisverslag bijwerken. Het is vandaag niet warmer dan 13 graden geweest met de nodige regen. Gelukkig was het zicht wel goed. De campervan is heel erg vies na al de natte gravelwegen. We kruipen weer lekker in onze slaapzakken.

Zaterdag 8 augustus
Hvammstangi – Bolungarvik

Het was een nacht met regen en harde wind. We hadden goed opgelet dat we de wind niet op de schuifdeur van de campervan hadden, zodat het niet in kon regenen. Onze campervan ging de hele nacht heen en weer maar wij lagen gewoon heerlijk te slapen dus dat was het niet…… Met onze eigen Nomad donsslaapzakken aan elkaar geritst, een dun en een dik dekbed van GO Campers Iceland er overheen, hebben we de elektrische verwarming niet gemist. We hebben ook nog geen elektriciteit bij de standplaatsen genomen.

Deze ochtend nemen we de complete koelbox met o.a. skyr, jam, kaas en eitjes mee naar de kantineruimte. Voor mes, lepels, brood, kommetjes moeten we nog een paar keer door weer en wind heen en weer lopen.

Hank had Scotch plakband meegenomen van huis en repareert wat scheurtjes in de vouwen van onze wegenkaart. Er zitten hier zeehondjes maar we besluiten met dit vieze weer niet te gaan kijken. We kennen ze wel van de Wadden.

In de campingkantine wordt ook een motorrijdster wakker. Zij heeft in haar slaapzak op een stoel geslapen. Het was gisteravond te harde wind om haar tentje op te zetten. We vertrekken om een uur of 9. Na een kilometer tankten we de auto af met diesel. Met een volle tank rij je iets geruster de Westfjords in.

Het is een dag met veel wind, soms wat regen en soms een waterig zonnetje. We hebben overal fantastisch uitzichten. Als eerste kijken we bij het museum over IJslandse tovenarij en hekserij in Hólmavik. We krijgen een boekwerkje met uitleg in het Nederlands mee.

De ‘nectropants’ ofwel een broek van het vel van het onderlijf van een overledene, is uiteraard een replica. Het is op zich wel een leuk idee. Als Hank eerder gaat, dan kan Aafke hem altijd nog als jumpsuit of zoiets aantrekken. Bij vertrek halen we ergens nog even twee hamburgertjes in folie, een bus Skyr en plus twee warme pizzapuntjes. Die laatste eten we in de auto.

De Westfords zijn begonnen. We zien zwarte strandjes, schapen met lammeren, paarden, verzameld en opgestapeld aangespoeld hout. We zien ook het regenboog dak, die ze 5 jaar geleden aan het schilderen waren toen we hier langs reden.

Langs een eenzame gravelroad vinden we Hörgshliðarlaug. Bij een graad of 7 buitentemperatuur voelt het water heerlijk warm. Er is een keurig omkleedhokje waar onze kleding droog kan liggen. We zijn de enigen bij deze hotpod en er is geen verkeer op de gravelroad. We besluiten daarom dat onze zwemkleding wel droog kan blijven. In de tijd dat we genieten van het warme water en het uitzicht in het fjord, komen er twee auto’s langs. De ene bestuurster wendt snel de blik af als we zwaaien. De tweede chauffeur zwaait vrolijk terug.

Als we verder rijden, meent Aafke een walvis in zee te zien. We hebben daarna goed opgelet maar ‘m niet meer gezien. Als we ergens verderop bij een parkeerstrook iemand over zee zien kijken, vragen we of die een walvis gezien had. Hij kijkt echter naar zeehonden. Ook leuk. Zo nu en dan lijkt het lichter te worden, wanneer de wolkenlaag iets dunner wordt en de zon probeert om er door te komen.

We gooien nogmaals de auto vol en kort na 5 km tunnel, arriveren we in Bolungarvik. We vinden een mooi plekje op de camping. Het zwembad gaat helaas net dicht en pas morgen om 10 uur weer open. Wel kunnen we hier een mooie keuken gebruiken en in een zaaltje eten. Onze badhanddoeken hangen we aan een waslijn.

Aan een ander tafeltje zit een Duits stel dat met eigen camper is. Hank vraagt of ze heel toevallig ook een mini schroevendraaier bij zich hebben. De vrouw tovert er een uit de kurkentrekker van haar Zwitserse zakmes. Daarmee kan Aafke het pootje van haar leesbril weer vast zetten. Het schroefje zat nog in de brillenkoker. Hank heeft zijn leesbril weer voor zichzelf en dat schroevendraaiertje meteen aan de BOL favorieten toegevoegd.

Even later zijn de aardappels en de hamburgers klaar. We lopen nog een klein rondje door het haventje en gaan slapen.

Zondag 9 augustus
Bolungarvik – Reykjahólar

Hank is mooi op tijd wakker en zet meteen de powerbank aan de lading. We merkten gisteravond al dat het weer leek op te knappen en zien nu het zonnetje schijnen, al is het ’s ochtends slechts 6,5 graden. We laten de dekbedden en slaapzakken buiten luchten terwijl wij binnen ontbijten. We koken eitjes in het eigen pannetje op een elektrisch fornuis van de camping. We praten even met een Brit en tegen kwart voor 9 rijden we. Eerst nog even snel met een grote slang de achterkant van de campervan wat schoon gespoten.

De Bonus in Isafjordur is helaas nog dicht. Wel zien we veel drukte bij het aangemeerde cruiseschip. De eerste touringcars rijden al. We maken een foto van een leuk kleurrijk bootje op de wal en rijden weer een lange tunnel in. De navigatie staat op Dynjandi maar zonder GPS weet je bij een afslag in de tunnel niet zeker wat de bedoeling is. Aafke denkt dat we rechtsaf moeten. Hier komen we in een fjord uit, en ook op een doodlopende weg. We maken een foto, gaan opnieuw de tunnel in en gaan nu rechtsaf, wat eerder dus rechtdoor zou zijn geweest.

Het weer wordt steeds mooier; iets wat we gisteravond dus al zagen aankomen. We genieten van de prachtige uitzichten met watervallen, fjorden, viskwekerijen, schapen, paardjes en meer.

Als we verder rijden, zien we de foto die we helaas niet konden maken. Je kunt niet zomaar stoppen bij een prachtige reflectie van bergen in spiegelglad water. Wel kunnen we stoppen bij uitzicht op zeehonden die heerlijk op een rots liggen.

Vlakbij Talknafjordur bezoeken we de hotpod Pollurin. Vijf jaar geleden waren we hier met zijn tweetjes en bleef de badkleding droog. Nu zaten er erg aanwezige en luidruchtige Amerikaanse gezinnen en dan reden voor ons ook nog eens twee auto’s en twee fietsers het terreintje op. Wij zijn omgedraaid en terug gereden. We stopten nog even bij een klein, geel zandstrandje langs het fjord. Gele stranden zijn op IJsland een zeldzaamheid.

De mooie waterval Dynjandi, die we vaak vergelijken met een bruidsjurk, slaan we vandaag over. We waren hier al eerder en zien al die touringcars vanaf het cruiseschip al staan. Wij houden niet zo van massatoerisme, al gaat IJsland steeds meer die kant op, helaas.

We maakten in de afslag naar Dynjandi een foto met de telelens en rijden door. Hier begint een stuk met heel slecht wegdek. Ze zijn er met de weg bezig. Vijf jaar geleden was het hier ook al heel slecht. Als we het ergste achter de rug hebben, drinken we koffie op een parkeerplaats met prachtig uitzicht. De drone vliegt even maar het effect is niet echt mooi in beeld.

Na nog meer mooie uitzichten stopten we bij de Reykjafjardarlaug hotpod. Hier zijn we destijds ook geweest maar toen wisten we nog niet van de warme beek vlak achter het dubbele basin. En hoe warm: we gokken een graad of 42. Je moet er op een gegeven moment echt uit omdat je dizzy wordt.

Na afkoelen in de basins van pakweg 38 en 34 ⁰C besluiten we ter plekke de stoeltjes en het tafeltje neer te zetten voor lunch. Ons brood is nu op.

We rijden weer verder langs mooie uitzichten richting Latrabjarg. Dat is het meest westelijke puntje van Ijsland en Europa. We zijn daar echter al eerder geweest en hadden al gehoord dat de puffins op twee na al vertrokken waren. Daarom gaan we iets eerder linksaf een soort bergpas met gravel over naar een kant met gele stranden en een leuk, zwart kerkje. De wegwijzers geven Melanes aan. Het is inmiddels 15 ⁰C en Aafke wil in IJsland ook met haar nieuwe outdoor jurkje op de foto. Op de achtergrond zie je aan de overkant van het water in de verte Snaefellsjokül; de gletsjer op Snaefellsnes.

Hierna rijden we naar de onderkant van de Westfjords waar we opnieuw een hotpod (Krosslaug) bezoeken. De volgende (Hellalaug) slaan we over. In beide zijn we al eerder geweest.

Bij de camping Reykholar aangekomen, blijkt het er erg druk. Er is een 2CV club neergestreken die eens in de vier jaar een rondreis om IJsland maakt. We eten Adventurefood Pasta carbonara en we bezoeken het zwembad. Ook hier hebben ze zo’n handige mini centrifuge voor de zwemkleding. Aafke loopt nog even het wandelpad op, het natuurgebied naast de camping in. De damp van hete bronnen stijgt overal op. De koffie hebben we dan al gehad.

Vlak naast ons staan Duitsers die op de eerste camping ook bijna naast ons stonden. iedereen maakt dezelfde ronde.

Fijn trouwens dat Anke en Mark op Yerke passen. Ze doen dat grotendeels in ons huis omdat Yerke al snel uit z’n hum is als Hank er niet is. Hank heeft vanuit de Westfjords thuis de airco aan gezet want het is erg warm in Nederland.

Maandag 10 augustus
Reykjahólar- Snæfellsnes

Traditioneel zet Hank vanochtend als eerste de Powerbank aan de lading. Aafke wordt wakker met de schuifdeur open en uitzicht op een natuurgebied waaruit stoomwolken en vogelgeluiden opstijgen. Hsnk kookt eitjes gekookt en heet water voor de thee. Onze laatste Skyr is de bus die we in het begin vd Westfjords vlakbij het Sorcery museum kochten.
Hank vraagt Grieken bij hun 2cv en die zeggen voor hun ronde IJsland 38 dagen uit en thuis onderweg te zijn.
We laten onze slaapzakken en de dekbedden weer even lekker uithangen over de openstaande achterportieren. De zwemkleding en handdoeken hangen over de buitenspiegels in de zon. Rond half 9 rijden we weg.

Onze zogenaamde coffee map, ofwel de laag op Google Maps wijst ons op Gudrünarlaug. Hier staat een mooi klein huisje bij een ronde pool. Wij zijn er vandaag als eersten maar blijven er niet lang meer alleen. Het wordt tijd om door te rijden. We zetten de navigatie op Arnarstapi en dan zien wat we onderweg verder nog tegen komen. Voor we Snæfellsnes op rijden, stoppen we nog even bij een tankstation. Het is geen Orkan maar Hank gooit er toch nog even 10 liter in. Ondertussen haalt Aafke bij het naastgelegen winkeltje een bus Skyr en een brood. Het is er bijna leeg verkocht.

Als we door een groot lavaveld rijden, vinden we het tijd voor koffie. We parkeren de campervan en zetten de stoeltjes neer. Hank laat de drone een rondje vliegen. Daarna zetten we koers naar een volgende warme bron. Landbrotalaug blijkt een grote, ondiepe plas. Vanuit een grote pijp stroomt er heet water in dat zich over de plas verspreidt. Als je er ligt, kunnen je benen koud zijn en je schouders bijna verbranden. Je moet steeds met je handen in het water wapperen om de temperatuur wat te verdelen.

Bij Bjarbufoss wil de niet over het randje kijken. Op 60 meter is de maximum vlieghoogte bereikt terwijl deze op 120 meter staat ingesteld. Hij zal wel op 60 meter boven zeeniveau zijn opgestegen. Wel vangt de drone een mooie regenboog in de waterval die we vanaf beneden niet zien.

Bij de Rauðfeldsgjá kloof is het druk. De P is vol en er staan auto’s langs de straat geparkeerd. Maar er kan altijd iemand weg gaan dus vinden we een plekje vooraan. De natural bridge in Arnarstapi is afgezet. Het is dus niet de bedoeling dat je naar boven klimt voor een spectaculaire foto. We doen het met het mooie uitzicht. Het is overal druk, zeker voor Snæfellsnes begrippen. De parkeerplaatsen bij bezienswaardigheden staan vol. Veel daarvan hebben we ook al gezien. We besluiten door te rijden. We rijden ook langs een enorm tentenkamp waar de komende dagen het eclipse festival is. Het is nog ongeveer 40 kilometer. We delen onze live locatie.

Bjarni en Gunna lijken geen spat veranderd. Wij ook vast niet. De begroeting is hartelijk. We hebben elkaar vijf haar niet gezien maar wel contact gehouden. Onze klompjes van november 2019 hangen er nog. we eten gezellig en praten bij. Dochter Lilja is er ook met haar zoontjes van 3 en 6. Ze is gescheiden en werkt in een ouderenvoorziening waar ze op dit moment ook Gunna’s moeder, haar oma, in haar laatste levensdagen verpleegt. We mogen zoals eerder in de logeerkamer slapen wat na de eerste week in de campervan ook wel weer even lekker is.

Dinsdag 11 augustus
Snaefellsnes: mee op de quad

Vanochtend hebben Bjarni en Gunna hun eigen bezigheden. Wij besluiten een eindje langs het fjord te gaan lopen. Daarna heeft Aafke de wandeling nogmaals gedaan (voor de knie van Hank was dat beter even van niet) en zowaar zijn zonnebril terug gevonden. Aan de hand van haar foto’s konden we zien waar die nog op zijn muts stond en waar hij de muts af had gedaan.

Na de lunch (hotdogs) namen Bjarni en Gunna ons mee op de quad. We reden eerst naar een waterval waar in 1942 een vliegtuig van de Britse marine crashte. De motor ligt er nog maar we zijn er niet naar toe geklommen.

Verder zien we spectaculair lava landschap en we herkennen plekken waar we in november 2019 foto’s van het noorderlicht hebben gemaakt. In juli 2021 zijn we trouwens ook bij Bjarni en Gunna geweest en Anke Prinsen heeft in 2020 bij dit AFS gezin geholpen met rettir; als de boeren de schapen uit de bergen halen voor de winter. We drinken koffie in een heerlijk zonnetje en hopen dat de lucht morgen rond deze tijd bij de zonsverduistering even helder is. We zagen op de quad dat in de lavavelden ook al mensen met campers en tenten hun plekje hadden gezocht. Morgen is het hier verkeerschaos.

Achter op het boerenerf heeft een kennis van onze vrienden een grote caravan neer gezet. Vanwege de zonsverduistering zijn alle campings vol. Hij heeft jaren in China gewerkt en is er met zijn Chinese vrouw en hun kinderen. Ze wonen alweer een paar jaar in IJsland. Haar zus is er ook met haar kinderen. Tievallig verblijven er ook Chinese gasten met kinderen in de AirBnb van Bjarni en Gunna. Die besluiten spontaan om de barbecue vol te leggen met hamburgers. Aafke helpt in de keuken met het snijden van uien, paprika’s en dat soort dingen. We proeven een glaasje uit de giftbox whisky die we voor Bjarni en Gunna mee hadden genomen.

Het is gezellig maar Hank zijn HB en hoogsensitieve brein heeft geen filter en moeite alle prikkels in het Nederlands, IJslands, Engels en Chinees te verwerken. Hij gaat doodmoe op tijd naar bed. Aafke volgt even later.

Woensdag 12 augustus
Snaefellsnes: een bewolkte zonsverduistering

Het is de dag van de zonsverduistering. Hoewel de weersverwachting beter is dan eerder, ziet het er niet zo goed uit. Terwijl Aafke de andere kant op langs het fjord wandelt en onder andere zeehonden spot, helpt Hank Gunna met het aftrekken en opmaken van de bedden in hun AirBnb. De gasten zijn weg. Vanavond komen er nieuwe mensen. Na de lunch gaat Gunna naar haar moeder. Bjarni haalt hooirollen van het land. Aafke gaat de AirBnb verder schoonmaken. Hank helpt totdat hij in de weg gaat lopen. Dan zet hij vast de camera op het statief.

Helaas leidt dat tot slechts één foto van een hap uit de zon, door de wolken heen. Wel ervaren we hoe het kouder en stiller wordt en ineens het licht uit gaat. Goed twee minuten later gaat het licht weer aan en wordt het langzaam weer helder. Dit was na Saarbrücken 1999 onze tweede totale zonsverduistering onder de wolken. Die kans is kleiner als we op 2 augustus ’27 naar Egypte, Marokko of Zuid Spanje gaan, maar daar moeten we eens rustig over nadenken. Ons leven is ook mooi als we dat gat met die vuurkrans nier gezien hebben. En de kosten. En de temperatuur…

Deze middag en avond is er een party bij de privé hotpod aan zee van de buurman. Wij zijn ook welkom. De zwemkleding kan mee. Als we heen rijden, begrijpen we niet helemaal wat de bedoeling is. We rijden de pool voorbij en parkeren bij een voormalige boerderij waar tientallen auto’s staan. De band is er nog niet. De buurman blijkt een vriendelijke man die als chirurg ook in Nederland heeft gewerkt. Hij raad ons aan nu meteen naar de pool te gaan voordat de vloed eventueel modder meeneemt.

Bjarni rijdt met ons naar de pool. Wij hadden verwacht dat de ‘party’ hier zou zijn met misschien 10 of 15 personen. Wij badderen even en Aafke loopt zelfs even de zee in. Bjarni zelf loopt wat rond en pleegt een telefoontje. We kleden ons even later weer aan en vragen Bjarni om ons maar terug naar zijn boerderij te brengen en de buurman hartelijk te bedanken. Dan kan hij weer naar de party zonder rekening met ons te hoeven houden. Wij zijn moe en gaan naar bed.

Donderdag 13 augustus
Snæfellsnes – Hella

Als Hank in alle vroegte naar de wc gaat, ziet hij de IJslandse vlag bij de boerderij halfstok hangen. Dat kan maar één ding betekenen.

We hadden al afgesproken dat we met Bjarni en Gunna koffie zouden drinken en vertrekken als zij gaan melken. Dan is het mooi geweest en zijn we voor de grote uittocht na de zonsverduistering weg. We condoleren onze vrienden met het verlies van Gunna’s moeder en nemen afscheid. We hopen hen de volgende keer bij ons in Wanneperveen te zien. Als souvenir krijgen we allebei nog een paar puffin sokken mee en een reep IJslandse chocola. Dit zijn zulke geweldig fijne mensen!

Rond 7 uur rijden we. Met de koers op de camping van Hella, niet zo ver van de veerboot naar Diljá op Vestman eiland, kunnen we het rustig aan doen en de toeristische route nemen. We rijden binnendoor langs spiegelgladde meren en bergen in de mist. De eerste stop is bij de waterval Fossarét waar we met Skyr ontbijten. Een banaan en een Twix hadden we toen al gedeeld.

De volgende waterval zou bekend zijn van Game of Thrones. Wij hebben daar nog nooit een aflevering van gezien maar de complete serie ligt inmiddels thuis als dvd box. We zullen zien of we het gaan herkennen. Deze waterval heet Porufoss, met een mooie kloof er bij. Hank laat er de drone ook nog even vliegen.

We rijden door nationaal park Pingvellir waar we even kort stoppen op P3. Gek genoeg is het parkeren hier gratis. We lopen door de scheiding van de continenten naar de waterval Öxaràrfoss die we in 2019 al in de winter hadden gezien. Er zijn hier veel toeristen en er ligt een strak houten vlonderpad ipv rotsen en stenen. Op de terugweg naar de auto draait Aafke zich even om voor een foto. Ze wijst de Amerikaanse continentale plaat aan en de Europese. Die drijven hier met 1,5 cm/jaar uit elkaar.

Hierna zetten we koers naar een mooi zwembad met heet bronwater: Laugarvatn Fontana. Deze is over een bestaande borrelende bron heen gebouwd. Je ziet die in een grote glazen koker in de stoomruimte. Er is ook een sauna en er zijn drie bassins met verschillende temperaturen water. Bestellen aan de poolbar doen we niet. Er komen straaltjes drinkwater uit een paar rotsen. Vervelend zijn de luidruchtig aanwezige Amerikanen. Zelfs in de sauna druk aan de babbel. En raar dat uitgerekend zo’n duur, luxe bad niet van die mini centrifuges heeft voor je zwemkleding.

Dat spul hangt even later aan de spiegels van de campervan als die op de camping van Hella geparkeerd staat. Het is nog rustig want we zijn vrij vroeg. De adventurefood van de dag is Kip – curry.

Helaas ontdekken we ineens dat deze camping niet meer is aangesloten op de campingcard. We zitten nu vlakbij de veerboot naar Vestmannaeyjar dus laten het er maar bijven betalen gewoon. Hank boekt ook vast de tickets voor de ferry en appt de tijden naar Dilja. Zij was trouwens in 1990/’91 AFS uitwisselingsstudente in het gezin van Aafke’s oom Wim en tante Rika in Sellingen. Ze was zelfs op 19 april 1991 op onze trouwerij en we hebben haar sindsdien vaker gezien.

Vrijdag 12 augustus
Hella – Vestmannaeyjar

De camping op Hella (je zegt Hetla) was afgelopen nacht niet echt druk trouwens. we ontbijten in de kantine en rijden daarna via landelijke gravelroads langs boerderijen met soms bijzondere namen naar de veerboot.

Tussen de geparkeerde campervan en de terminal worden we aangevallen door sterns die hun jongen verdedigen.

Op Vestmaneiland moesten we via het autodek de veerboot verlaten. Diljá staat ons al op te wachten. Ze kijkt even raar op als we vanaf de andere kant aan komen lopen. We zien de olifantrots, bijzondere kust, puffins en een lavatunnel. Even later zien we ook Ingi weer. Hij werkt nu niet meer op zee maat bij de grote zalmkwekerij op het eiland. Dilja is blij met de fles currysaus die we uit NL meebrachten.

Even iets over de puffins: Die vertrekken overal medio augustus naar de oceaan. In Borgarfjordur zeiden ze dat ze de kalender gelijk konden zetten op 12 augustus. Het schijnt dat ze hier op Vestmaneiland een paar weken langer blijven. Het is een tijd heel slecht gegaan met de puffins. Oorzaak was de plotselinge aanwezigheid van makreel in deze wateren die de kleine visjes aten waar de puffins wel tot op 60 meter naar duiken. Inmiddels gaat het een stuk beter. Er is één week waarop locals puffins mogen vangen voor consumptie. Het avondeten zou vandaag veel te laat worden, anders hadden we tegen middernacht puffin kunnen eten.

Het is vandaag mooi weer. Aafke heeft het veel te warm in haar North Face outdoor broek. Hank ritst zijn pijpen er af. Hij vindt afritsbroeken per definitie lelijk. We hebben andere kleding, waaronder een normale korte broek en Aafke’s outdoor jurkje, aan de vaste wal in de campervan liggen. Het is hier deze zomer nog niet zo mooi geweest. Dat is een goede reden voor Dilja en Ingi om hun boot te pakken en met ons te gaan varen..

We maken een prachtige boottocht langs een stuk noordkust van Vestman eiland. Met kliffen, grotten en overal zeevogels waaronder zwemmende en vliegende puffins. We zien de olifantrots vanaf het water, de “elfenkerk”, een American Eagle patroon op een rotswand en een kanonskogel in een klif.

Na het varen, rijden we nog even langs een kunstwerk. Het is een grote akoestische bol. Als je middenin wat zegt of muziek speelt, kom dat helemaal je hoofd binnen. Bijzonder.

Deze avond eten we lekker en praten we gezellig bij met Dilja en Ingi. We zijn allemaal weer helemaal op de hoogte. Aafke en gaan daarna nog heel even de jacuzzi in maar gaan naar bed als Aafke in het warme water in slaap valt.

Zaterdag 13 augustus
Vestmannaeyjar – Porlakshofn

Vannacht hebben we weer prima geslapen. Vanochtend ontbijten we met zijn vieren. Daarna gaat Dilja met ons nog even een paar interessante plekken langs. Het houten kerkje, dik in de teer. Het vissersmonument. Het overzicht van de vissersboten die bij de vulkaanuitbarsting in 1973 mensen van Vestman eiland hebben geëvacueerd. We kijken ook nog even bij de zalmkwekerij waar Ingy werkt. Die is al in bedrijf en nog in aanbouw. Hier wordt het afval onder de vissen weg gezogen en verwerkt, terwijl de bodem onder de kwekerijen op zee ernstig vervuilt.

Daarna is er nog even tijd over om opnieuw langs de puffins aan de ruige kust te gaan. Dat is leuk fotograferen; een soort speurtocht naar mooie plaatjes. Ingy en Dilja kleden zich daarna in hun mooie huis om in golftenue. Ze hebben vandaag een toernooitje en vanavond een etentje en feestje met vrienden.

We nemen afscheid bij Oili Klettur; het tankstation van de familie waar ze de beste hotdogs van het eiland verkopen. We kunnen onze tassen even bij Dilja’s broer Sven neerzetten. Zo kunnen onze vrienden op tijd bij het golfen zijn en wij nog even drie kwartier rondneuzen. Aafke past nog even een badpak van 66 North maar dat zit haar voor die stevige prijs niet mooi genoeg. We hadden in Fontana Laugarvatn een dame met een mooi 66 North badpak gezien maar dat model kunnen we niet vinden. We lopen nog even naar het bakkerijen waar Dilja gister na onze aankomst heerlijke IJslandse lekkernijen had gehaald en kopen daar twee verschillende grote koeken voor op de boot.

Vanaf het dek kijken we nog even of we Kalli zien die met diezelfde boot net was aangekomen met motorvrienden maar helaas. Dan zien we hem dinsdag. Op de boot loopt iemand met een kartonnen doos en ons vermoeden blijkt te kloppen. Jonge puffins (puflings) horen uit te vliegen naar zee maar raken gedesoriënteerd door de verlichting van dorp en haven. Mensen vangen ze en gooien ze later overdag naar zee. Deze Canadese meneer heeft er een mee gekregen van de mevrouw van de boekenwinkel om vanaf de veerboot op open water vrij te laten. Voor het eerst zien we hoe een jonge puffin er uit ziet. Misschien hebben we ze al eerder zien zwemmen zonder er een puffin in te herkennen.

We rijden na aankomst van de veerboot een mooie toeristische route, stoppen bij een oud zuivelfabriekje op waterkracht en bij een vuurtoren. Dit is ook IJslandse paardjes gebied. Wij hadden nog nooit een paard met lichtblauwe ogen gezien.

Camping Porlakshofn (ofwel Thorlakshofn) is erg vol maar we vinden er een prettig plekje. Het zwembad ernaast gaat helaas binnen het uur sluiten en morgen pas om 10 uur open. Zes jaar geleden bleek hier voor ons ook geen gelegenheid om te zwemmen zonder daar lang voor te treuzelen.

We eten en gaan slapen.

Zondag 14 augustus
Porlakshofn – Akranes

Vanochtend zijn we rustig wakker geworden en ontbijten we naast de campervan. Verderop zit een meisje wat verlept alleen te ontbijten. Hank vraagt of ze ook zin heeft in een gekookt eitje. “Alleen zachtgekookt”. Nou, dan niet. Dit is kramperen en je moet het er maar mee doen hoe ze uit de pan komen. Het is wel echt heel handig dat we zelf ons eigen camping waterkokertje mee hebben. Dat scheelt een hoop gas.

We kiezen vandaag voor een rustige route langscde kust en gaan voor Grindavik rechtsaf. We kijken bij een klein kerkje waar een schaap erg geïnteresseerd is in onze campervan. Een geothermisch gebiedje waar we pal langs rijden, slaan we over omdat we hier vaker zijn geweest en je nu parkeergeld moet betalen. We stoppen wel even om over een mooi meer uit te kijken. Kort voor Reykjavik stoppen we nog ergens waar ze vis drogen. Er hangt nog een beetje vis achteraan. Het ziet er voor ons niet echt smakelijk uit.

In Reykjavik parkeren we bij de haven naast de scheepswerf. Het grote terrein waar we eerder wel parkeerden, blijkt nu bouwterrein maar we vinden nog net een plekje. Nederlanders die weten waar je bij het centrum van Reykjavik gratis parkeert. Hier zijn ze!

We lopen via Rainbow Road de stad in en gaan als eerste wol kopen voor Anke. Die wil twee IJslandse truien breien. Het is een lang videogesprek via WhatsApp. De verkoopster gaat maar even andere mensen helpen. Gelukkig hebben we allebei onze databundel voor augustus opgehoogd. Uiteindelijk zijn we er uit met de kleuren en kunnen we afrekenen. We krijgen de papieren mee waarmee we 14% belasting kunnen terug krijgen.

We lopen nog even door het prachtige Harpa, waar je ook heel handig even naar de wc kunt. Ondertussen heeft Anke op ons verzoek de locatie geappt wan de ijssalon waar ze een jaar vlakbij heeft gewoond. De ijsjes smaken heerlijk en Hank haalt ook nog even snel een hotdog. IJslanders zijn een volk van zwembaden en ijs, naar ook hotdogs zijn erg populair. Natuurlijk lopen we dan nog even langs het huis waar Anke heeft gewoond en appen we haar een fotootje.

In de wolwinkel was een bepaald patronenboek er niet maar in een Icewear winkel vlakbij de auto blijken ze deze wel te hebben. Eenmaal bij de auto loopt Aafke nog even terug om dat patronenboek bij haar naast Godafoss gekochte Icewear schaapjestrui op één factuur te laten zetten ivm de belasting teruggave op het vliegveld.

Daarna willen we graag in een niet toeristisch IJslands zwembad zwemmen. Dat wordt Vesturbæjarlaug. Ik heb al een fotootje van de pool en van Aafke gemaakt als ik een bord zie dat mobiels er niet zijn toegestaan. Die berg ik daarna op in mijn kluisje. We proberen alle baden, variërend van 6⁰C tot 44⁰C en gaan in de sauna en het stoombad. Het is er best druk met mensen in alle leeftijden. Het is dan ook weekend en prachtig weer, en zwemmen is hier een soort sociale traditie.

Uiteindelijk gaan we omkleden en rijden richting Akranes. Vlak voor de camping halen we bij de lokale Bonus nieuwe Skyr en Hamburgers. En oploskoffie wat later capsules voor een automaat blijken te zijn. We hebben weer een daalders plekje met uitzicht over zee en rotsen. We eten met een Zwitsers zakmes geschilde aardappels, wortels en een hamburger. Het restant wortels en aardappels geven we weg aan twee Nederlandse meiden die net aan hun reis beginnen. Ze zijn ook blij met de link waarmee ze met het kopen van een coffee de Ultimate Iceland Map als laag op hun Google maps kunnen zetten. De baddoeken zijn weer droog. Zwembroek en bikini hangen nog even in de zon.

Die zien we een tijdje later onder gaan. Dat gebeurt precies boven de Snæfellsjokul onder, vlakbij Bjarni en Gunna aan de overkant van het water. We drinken elk nog een half glaasje Jim Beam Tennessee Honey enndaarnee is die fles nu op.

Maandag 15 augustus
Akranes – Sandgerdi

Vanochtend worden we wakker met uitzicht op zee en een mooi ochtendgloren boven de bergen. Wecstaan rustig op en ontbijten. Rond een uur of 9 rijden we. We gaan eerst naar Reykjavik waar een Canon en Leica fotospeciaalzaak om 10 uur open gaat. Daar reinigen ze heel vriendelijk als service de sensor van onze Canon R6iii. Hank was echt heel blij en zal voortaan beter opletten bij het wisselen van objectieven.

Dan zetten we koers naar Reykjadalur waar een mooie wandeling naar een warme bron leidt. De P is er echter stampvol en het begin van de ruim een uur durende hike ziet er vrij steil uit. Dat lijkt ons geen goed idee met de gevoelige linkerknie van Han dus zijn we ruim binnen het halve uur waarna je moet betalen weer vertrokken.

We hadden echter iets eerder al mensen zien badderen in een soort waterval. We besluiten daar maar eens heen te rijden. De groep badderaars is net klaar en staat op het punt weer op de mountainbike te stappen. Zij waren met een touw de steile helling afgedaald. Wij hebbeen alleen een stukje waslijn in de campervan en besluiten een eindje om te lopen. Ergens verderop kunnen we afdalen naar de rivier. Dan kunnenwe beneden langs naar de warme waterval lopen. Daar genieten we heerlijk met z’n tweetjes zonder anderen in de buurt van het flink warme water. Hank heeft langs de rivier natte gympen opgelopen dus terug bij de campervan de bergschoenen aangetrokken en de gympen aan de voeten van de bijrijder neergezet met de airco vol en warm.

Een tijd later stoppen we bij een powerplant waar ze stroom, warm water en water maakten uit geothermische bronnen. Persoonlijk vindt Hank de communicatie erg onduidelijk in context en samenhang maar goed….

We rijden maar weer naar Reykjavik. Omdat het begint te regenen, willen we even bij Fly over Iceland kijken. We parkeren weer op ons “geheime plekje” bij de haven en lopen naar Fly over Iceland. Daar blijkt bij navraag dat ze de film na ons bezoek van 5 jaar geleden niet hebben aangevuld met de recente erupties. Daarmee heeft het voor ons geen zin dik geld neer te tellen. Het wordt trouwens ook alweer droog.

We lopen weer even de stad door en Hank kan het niet laten om uiteindelijk toch die 66 North korte/zwembroek te scoren.

De Viking fotostudio blijkt de hele dag volgeboekt als we spontaan binnen lopen. Dat scheelt ons in ieder geval de discussie en beslissing. We vonden hem 5 jaar geleden al erg duur.

Er loopt weer veel cruisepubliek in de stad. Mensen met een naambordje op. OMG! We beloven elkaar dat we het nooit zover laten komen. Uiteindelijk hebben we de keuze om bij de haven te wachten of bij Caroline Lefort als die nog niet thuis zou zijn. We hadden om 5 uur afgesproken voor koffie. Haar dochter en Anke zijn AFS vriendinnen en Caroline en Steinar hebben tijdens Anke’s jaar tijdens covid in Reykjsvik een beetje op haar gelet. Ze blijkt al thuis en even later komt Steinar ook thuis. We hebben gezellig bijgepraat en zijn rijden daarna door de nieuwe lava naar de camping in Grindavik. Die blijkt echter niet meer aangesloten bij de Campingcard dus verkasten we naar Sandgerdi. Het online inchecken daar was onnozel ingewikkeld maar uiteindelijk zijn we er uit gekomen. We hadden echter geen idee dat ons een standplaats nummer was toegewezen. Uiteindelijk kwam het allemaal goed al stonden er toen drie Campers op het verkeerde nummer.

De adventurefood is vanavond pasta bolognese. De baddoeken en zwemkleding hangen aan de waslijn. De thee staat naast ons. We slapen onze laatste nacht in deze campervan.

Dinsdag 16 augustus
Sandgerdi – Kalli

Het is hier duidelijk een luchthavencamping. Veel mensen zijn er met hun bagage bezig en de stelling met dingen waar anderen nog plezier van kunnen hebben, staat vol. Velen blijken al vroeg vertrokken. Ook wij beginnen na ons ontbijt met het uitzoeken van de eerste bagage. De slaapzakken kunnen van elkaar geritst en in hun hoes. Wij vinden het altijd fatsoenlijk om het beddengoed vast los te halen na een nachtje hotel, weekje appartement of twee weken in een campervan.

Aafke’s bergschoenen verdwijnen in de container. Ze waren al lek dus IJsland was hun laatste kunstje. Onze slippers volgen. Die van Hank waren sowieso al af. Die van Aafke zijn onderweg in IJsland stuk gegaan en provisorisch gerepareerd.

Daarnaast hebben we in IJsland een giftbox whisky weg gegeven, een fles Jim Beam opgemaakt en bijna alle zakken adventurefood leeg gegeten. Het is allemaal extra ruimte voor al die breiwol van Anke. Uiteindelijk hebben we gesorteerd wat van Go Campers is en wat mee terug naar huis moet.

Daarna rijden we de kust van het schiereiland Reykjanes af langs o.a. de brug die twee continenten verbindt, Stampar met een rij oude kraters, de enorme straal stoom bij Gunnuvher, een vuurtoren en een bijzonder strand. Opnieuw rijden we langs de nieuwe lava rond Grindavik, op weg naar Kalli. Het is fijn om onze vriend weer te zien en bij te praten na het overlijden van zijn vrouw Anna. We hebben hier al onze bagage uitgeladen en even later de campervan ingeleverd bij Go Campers. We hebben er 3878 kilometer mee gereden.

Dan neemt Kalli ons mee, opnieuw langs de nieuwe lava maar dan met meer uitleg en langs de verwoestingen in Grindavik zelf. Erg indrukwekkend. De nieuwe weg die vlak over de lava ligt waar die eerder een vallei in dook. Hele woonblokken die anderhalve meter gezakt zijn. Huizen met provisorisch gerepareerde scheuren. Een doormidden gebroken bedrijfspand. Twee woningen die onder de lava zijn verdwenen. De splinternieuwe woning er vlak naast zou twee dagen na de verwoesting betrokken worden. Ongeveer 20 % van Grindavik is bewoond. De rest van de gemeenschap woont elders. Het is het lokale basketteam dat nog voor samenhang zorgt. We bekijken verder wat andere bijzondere plekjes waaronder een soort grotwoning met grote trol.

Weer bij Kalli thuis lukt het ons met hulp van een bagageweger om al onze bagage, inclusief alle breiwol voor Anke goed over de duffels en het koffertje te verdelen. We krijgen van Kalli nog twee mooie boeken over Reykjanes. Dan eten we, vis natuurlijk. Na het eten komt Irish coffee op tafel. Hank verontschuldigt zich even later. Hij kan de ogen nauwelijks open houden. Aafke praat nog even door op het balkonnetje met uitzicht op het water. Dan gaat ook zij slapen.

Woensdag 17 augustus
Keflavik – Meppel

We zijn vandaag voor de wekker wakker. Na het ontbijt brengt Kalli ons naar het vliegveld. Dat is ongeveer 5 minuten rijden. We nemen afscheid en hopen dezelfde gastvrijheid een keer terug te kunnen bieden.

Onze grote duffels leveren we weer in bij de odd size bagage. Het scheelt ook nog eens een lange wachtrij.

We hebben een vlotte vlucht naar Schiphol. Hank monteert onderweg wat dronebeelden. Aafke kijkt een film. De bagage is er snel en we maken vaart om een rechtstreekse trein te halen. Dat lukt nipt maar dan blijkt dat we boven hadden moeten inchecken. Van een heel aardige conductrice mogen we instappen en in de trein een meermanskaart kopen al is die op dit tijdstip officieel nog niet geldig. We mogen ook gewoon die dikke duffels tussen de stoelen zetten. In het bagagerek passen ze niet. Om 18.04 zijn we in Meppel. Kars haalt ons op. Anke heeft het eten klaar. Yerke is blij. Die avond hangen twee ladingen was te drogen op zolder.

Resumé

We hebben weer een prachtige vakantie gehad. Ook bij bewolking was het bijzonder om de zonsverduistering mee te maken en los van dat is IJsland prachtig. En die fotoshoot die we in Reykjavik niet deden? Dat lossen we op met ChatGPT.

Ten opzichte van ’19 en ’21 vonden we het wel een stuk toeristischer en commerciëler geworden. Het parkeergeld is daar slechts een voorbeeld van. Ook de vele cruiseschepen. Ons lijkt het vreselijk om met 2000 anderen opgesloten te zitten op zee en in het schema van het schip om dan met z’n allen tegelijk ergens losgelaten te worden. Als Hank ooit een cruise wint, geeft ‘ie ‘m weg.

Met een campervan van Go waren we vrij om elke dag opnieuw ons plan te maken en onderweg aan te passen. Het kan meer op de bonnefooi. Het zijn vooral jongere mensen die er van gebruik maken. Wij voelen dat maar als compliment. We zagen ook meer auto’s met daktenten dan eerder. We hoorden van anderen dat het koud en klam was. Onze auto had geen 4WD. We mochten daarmee niet op F wegen terwijl die soms stukken beter zijn dan de gravelroads waar we wel mochten rijden. Er zijn minder campings bij de Campingcard aangesloten. Je moet zelf de berekening maken of het uit kan. Voor ons was dat nog steeds het geval. Wij reden in totaal 3878 km.

Dingen algemeen en tips

Wij hebben thuis allerlei stickers geplakt en notities gemaakt op een gewone wegenkaart en hadden een rolletje Scotch tape mee omdat we al wisten dat de kaart on de vouwen zou gaan scheuren. Daarnaast ontdekten we een Instagram account dat een mooie layer op Google Maps aanbiedt als je haar een kop koffie koopt. Wij keken daar steeds op om te zien of we nog bij interessante bezienswaardigheden in de buurt waren die niet op onze wegenkaart stonden. We hebben onderweg verschillende mensen https://buymeacoffee.com/eiliffthorizon/e/547526de link naar de koffiepagina gemaild. We vonden het niet sportief om de link naar de layer zelf te delen. https://buymeacoffee.com/eiliffthorizon/e/547526Koop die koffie maar voor een euro. De kaart van IJsland hadden we in Maps natuurlijk thuis al voor offline gebruik opgeslagen.

IJsland kent veel gravelwegen al hebben we het idee dat er steeds meer asfalt is. Koop nooit een gebruikte auto van IJsland al blijkt de vering van een auto toch de nodige klappen aan te kunnen. Let extra goed op bij overgangen: tussen gravel en asfalt, bij veeroosters en bruggen. Daar zitten vaak de diepste gaten.

Lekker IJslands voor onderweg: Kropp chocokogeltjes met krokante kern. Sambo Pristur is is een mix van drop en chocola. De rol Bonus Sukkoladikex ronde koekjes met chocola. Het aanbod aan snacks is in IJslandse supermarkten sowieso erg groot.

Het viel ons op dat er veel gebouwd werd. Er is overal veel buitenlands personeel. Bij Geosea in Husavik praatten ze onderling Engels achter de balie. Bij Fontana Laugarvatn stond daar een jongen uit Spanje. De crêpes in Vik worden gebakken door een Pool en zijn langgenoten beheren de camping in Vik en maken hotdogs in Reykjavik. Het is ook wel lastig om met 400.000 IJslanders een heel land draaiend houden.

Wij hebben echt heel veel geluk gehad met het weer. De regenkleding is niet gebruik. We hadden twee natte dagen in het noorden en helaas pech met een bewolkte zonsverduistering. We hadden speciaal de Canon R6 Mark i en Sigma 150 -600 C verruild voor de mark iii en de Canon RF 200-800. Daar gaan we ook zonder zonsverduistering nog heel veel plezier van hebben.

Paklijst tips

Neem kleding in laagjes mee naar IJsland. Dan kun je je makkelijk aanpassen aan wisselend weer.

Neem een tafelcontactdoos mee met een stuk snoer en eurostekker. Zo heb je meer mogelijkheden om op campings mobiels, camera’s en een powerbank op te laden. Wij gebruiken onze zware Anker powerbank voor nood en om met volle mobiels uit de nacht te komen. Er gelden regels rond powerbanks in vliegtuigen.

We nemen ook altijd een draadloze lader mee, voor gevallen van een vochtige usb-poort. Als de föhn niet had gewerkt, dan hadden we die in ieder geval nog achter de hand gehad.

Onze omvormer van 12 – 220 volt had 2 eigen usb uitgangen. In het stopcontact ervan, zat onze krachtigste lader. We wilden geen zekering van de auto doorbranden dus hebben niet geprobeerd of ons waterkokertje er ook op werkte.

De eigen camping waterkoker was ook ideaal voor campings waar er geen stond. Voor thee, oploskoffie, eitjes koken en adventurefood. Het scheelt een hoop gas. Natuurlijk gebruiken we daarom ook liever een kookplaat van de camping dan het gasstel.

Adventurefood maakte onze vakantie een stuk betaalbaarder. Het is prima eten, makkelijk klaar te maken en scheelt afwas als je uit de zak eet.

Een Zwitsers zakmes mag natuurlijk niet mee in de handbagage maar zat in onze ruimbagage. Handig, en binnenkort os de onze ook voorzien van zo’n mini schroevendraaier in de kurkentrekker.

We hadden een oudere camper geboekt maar een vrij jonge gekregen. Ook die had geen scherm voor Android Auto. We hadden via ome Ali twee telefoonhouders met zuignap besteld. De staande bleek geen handige keuze. De liggende wel. Beide hebben we bij de camper gelaten.

Omgeving Myvatn in augustus betekent een overdaad aan vliegen en / of mugjes. Ze steken niet maar zijn wel vreselijk irritant. Aafke vond de hoofdnetten via BOL eerst lachwekkend maar was er maar wat blij mee.

We namen van ons campingspul een waslijntje en wat knijpers mee. Daar moet nog een tentharing bij om een lijntje vanaf de auto naar de grond te kunnen spannen. We hadden ook een tube vloeibaar wasmiddel mee.

Een aantal ziplockbags van 3 liter. Het is erg handig om aangebroken verpakkingen op te bergen.

Instagram links kunnen meerdere foto’s bevatten.
Deze reis op Polarsteps door Aafke.
Volledig fotoalbum op Facebook. (friends only)
Terug naar blogs